~~Mondiale de CotonE et FzE~~

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เอ้า ว่าแล้วก็แปะ!

 

 

 

 

 

 

 

 

....

...

..

.

.

.

.

 

  

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

.

.

.
.
.
.
.

มีอะไรแปลกๆหรือเปล่า???

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ต้นตอมันมากจาก"นี่"

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เกี่ยวอะไรด้วยงั้นเหรอ??? ก็เกี่ยวตรง"เหตุการณ์นี้"ยังไงล่ะ!!!

 

 

 

 

 

----------------------------------------

 

 

 

ถ้าใครจิ้มเข้าไปก็คงเข้าใจนะคะว่าทำไมเจ้าลูกชายถึงได้เปียกโชก(เลือด)อย่างที่เห็น อุฮิ

 

 

 

 

แล้วก็..ขอยืนยันในฐานะหม่ามี๊ว่าเคียคุงไม่โรคจิตเลยสักนิดเดียวค่ะ!!!!!! (<<เชื่อได้?)

 

 

 

สารภาพบาป...หนูเคียไม่ส่งงานวิชาเลี้ยงสัตว์ค่ะT^T  เพราะอิแม่ไม่ว่าง+เพื่อนอิแม่ขี้เกียจ คุณลูกชายเลยนิสัยเสียตาม โฮ--------!

 

ช่วงนี้โดนว่าว่าโรคจิตบ่อยจนเริ่มคิดว่าตัวเองโรคจิตจริงๆแล้ว เฮ้อ

 

 

 

 

แต่เรื่องนั้นช่างมันก่อนค่ะ วันนี้ขอวิจารณ์หนังสือนิดนึงเถอะ

 

 

 

 

 

 

 

 

หนังสือที่ซื้อให้ตัวเองเป็นของขวัญวันเกิดค่ะ

 

 

 

 

 

 

 

 

เป็นไลท์โนเวลที่หนาพอดู เนื้อหาแบ่งเป็น5บทสั้นๆ กล่าวถึงเรื่องราวและบุคคลที่ต่างกันไปแต่เรื่องยังดำเนินโดยมี"ผม" เป็นพระเอกของเรื่อง และมี"เรย์"ชายหนุ่มแปลกประหลาดเป็นเหมือนผู้ชักจูงความวุ่นวายและเรื่องเหนือธรรมชาติต่างๆเข้ามา

 

 

 

มองภาพรวมทั้งเล่มถือว่าสนุกและอ่านเพลินใช้ได้ค่ะ ถึงกับทำให้เกิดความรู้สึกว่าอยากอ่านต่ออีก(ทั้งๆที่มันเป็นเล่มเดียวจบ) เรื่องดูเป็นธีมสีเทาๆหม่นๆเหงาๆเศร้าๆ สำหรับคนที่ชอบแนวนี้ก็น่าจะอ่านไปได้อย่างไหลลื่น แต่ถ้าคิดว่าอึมครีมเกินไปและคาดหวังฉากสดใส

 

 

 

ต้องบอกว่าอย่าหวังมากค่ะ เพราะเรื่องนี้ไม่มีฉากที่ส่งความร่าเริงเพียวๆออกมาโดยไม่มีความเศร้าเจือปนเลยเท่าที่อ่านจบไป

 

 

 

ไม่รู้จะรีวิวอะไรให้ฟัง เพราะปริศนาส่วนใหญ่ก็เป็นเรื่องที่ค่อยๆเฉลยไปตามเนื้อเรื่องแต่ละตอน โดยรวมแล้วก็ถือว่าไม่เสียดายเงินที่ซื้อไป แต่แอบผิดหวังนิดหน่อย เพราะคาดหวังจากคำโปรยไว้มาก ส่วนที่คิดว่าน่าจะดีได้มากกว่านี้ก็คือเรื่องสั้น5ตอนมีจุดเชื่อมโยงเดียวคือมันเกิดขึ้นรอบๆคนสองคนนี้ค่ะ

 

 

 

ใช่ค่ะ แค่นั้นจริงๆ ไม่มีจุดเชื่อมอื่นๆ ถ้าอ่านรอบเดียวก็จะได้ความรู้สึกประมาณเป็นหนังสือที่อ่านได้เรื่อยๆ ผ่อนคลายสมองดี แต่ก็ไม่รู้ว่าถ้าอ่านซ้ำหลายๆรอบจะแอบค้นเจอบางมุมที่ซ่อนอยู่หรือเปล่า เพราะฉะนั้นจะพยามกลับไปอ่านซ้ำให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้

 

 

 

แต่ตอนนี้คงต้องพักไปก่อน เพราะบอกตามตรง.."แด่เพื่อนปริศนา"ไม่ใช่หนังสือที่จะหยืบขึ้นมาอ่านได้ตลอดเวลาโดยไม่เบื่อเลย แต่เป็นหนังสือเบาๆ(สำหรับเราคนเดียวหรือเปล่าหว่า?)ที่อ่านเมื่อไหร่ก็ได้ ตามใจฉัน อ่านแบบไม่ต้องคิดอะไร

 

 

 

 

 

 

 

พูดแบบวิชาการจบแล้ว..ขอเข้าประเด็นสำคัญล่ะนะคะ...."เรย์-เท่-มากกกกก"

 

 

 

 

 

แค่นั้นล่ะค่ะ=w=

 

 

คืนนี้ ราตรีสวัสดิ์ทุกๆคนค่า

 

 

[FzE]<CotonE>

  24/01/11

 

 

 

Ps. ง่วงเหลือหลาย..คลานกลับไปปั่นการบ้านต่อ Orzzz